۱۳۹۴ مهر ۱۰, جمعه

آیا این قابل قبول است که برای یک چیز مکررا دعا کنیم؟ آیا باید برای هر چیزی فقط یکبار دعا کرد؟



جواب: 
در لوقا 18: 1-7، عیسی مثالی بکار می برد تا اهمیت پافشاری در دعا را به ما نشان بدهد. او داستان بیوه زنی را می گوید که نزد یک قاضی ناعادل رفت تا حق او را از طرف مقابلش بگیرد. بعلت پافشاری او در دعا، قاضی به او دادرسی کرد. منظور عیسی این بود که اگر یک قاضی بی عدالت بخاطر اصرار یک شخص برای دریافت عدالت، او را دادرسی میکند، چقدر بیشتر خدا که ما را دوست دارد- " برگزیدگان او" (آیة 7)- جواب ما را می دهد وقتی که مرتب دعا کنیم؟ این مثل، بر خلاف این تصور اشتباه، به ما تعلیم نمی دهد که وقتی دعایی را مرتب تکرار کنیم، خدا موظف می شود که آن را به ما بدهد. بلکه، خدا وعده می دهد که انتقام می کشد از کسانی که به فرزندان او خطا کنند، دشمن آنها باشند، و آنها را آزار برسانند و او عدالت را برقرار کرده آنها را از دشمنا نشان می رهاند. او اینکار را بخاطر عدالتش، تنفرش از گناه و بخاطر قدوسیتش انجام می دهد، و در جواب دادن به دعا وعده های خود حفظ کرده، قدرتش را ظاهر می سازد.

عیسی تصویر دیگری از دعا مشابه آن مَثَل دربارة قاضی بی انصاف در لوقا 11: 5-12 به ما می دهد. پیغام عیسی در این قسمت این است که اگر یک انسان خودش را به زحمت می اندازد تا نیاز دوست محتاجش را برطرف کند، خدا خیلی بیشتر احتیاجات ما را تامین می نماید، چون هیچ درخواستی برای او زحمت نیست. در اینجا باز، وعده این نیست که ما آنچه درخواست کنیم بدست می آوریم. وعدة خدا به فرزندانش قول برطرف کردن نیازهای ماست، نه خواسته های ما. و او نیازهای ما را بهتر از خود ما می داند. همان وعده در متی 7: 7-11 و در لوقا 11: 13 داده شده است، "عطای نیکو" را می توان روح القدس برداشت کرد. 

هر دوی این قسمتها ما را به دعا و ادامه در دعا تشویق می کنند. اشکالی ندارد که برای یک چیز درخواستمان را مرتب تکرار کنیم. تا جایی که آنچه برای آن دعا می کنیم در حیطة ارادة خدا باشد (1 یوحنا 5: 14-15)، مرتب بخواهید تا خدا درخواست شما را بدهد یا اشتیاق آنرا از دل شما بردارد. گاهی خدا ما را وا میدارد که برای جواب دعایی صبر کنیم تا به ما درس صبر و پشتکار بدهد. گاهی ما برای چیزی دعا می کنیم که ارادة خدا برای ما نیست و او می گوید "نه" دعا فقط ارائة لیست نیازهای ما به خدا نیست، بلکه دریافت ارادة خدا در قلب ماست. مرتب دعا کنید، مرتب در بزنید، و مرتب بجویید تا خدا در خواست شما را بدهد و یا شما را قانع کند که انجام آن در اراده اش نیست. 

اینکه به اسم عیسی مسیح دعا کنیم یعنی چه؟


جواب: 
دعا به اسم عیسی مسیح در انجیل یوحنا 14 : 13-14، گفته شده است "و هر چیزی را که به اسم من سوال کنید بجا خواهم آورد تا پدر در پسر جلال یابد. اگر چیزی به اسم من طلب کنید من آنرا بجا خواهم آورد." بعضی این آیه را اشتباه برداشت می کنند و فکر می کنند گفتن "به اسم عیسی مسیح" در آخر دعا باعث می شود که خدا همیشه هر چه از او بخواهیم به ما بدهد. در واقع با این فکر به "به اسم عیسی مسیح" بعنوان یک فرمول سحرآمیز نگاه می کنند. این برخلاف کلام خداست.

دعا در نام عیسی مسیح یعنی دعا با اقتدار و درخواست از پدر که در مورد دعای ما عمل کند، چون ما به اسم پسرش عیسی مسیح آمده ایم. دعا به اسم عیسی مسیح همان معنی را می دهد که دعای بر طبق ارادة خدا، "و اینست آن دلیری که نزد وی داریم که هر چه بر حسب ارادة او سوال نماییم ما را می شنود. و اگر دانیم که هر چه سوال می کنیم ما را می شنود، پس می دانیم که آنچه از او در خواست کنیم می یابیم" (1 یوحنا 5 : 14-15). دعا در نام عیسی مسیح دعایی است که برای جلال نام او کرده می شود.

گفتن "به نام عیسی مسیح" در آخر دعا یک فرمول سحر آمیز نیست. اگر آنچه ما می خواهیم برای جلال نام خدا و طبق ارادة او نباشد، گفتن "به نام عیسی مسیح" بی معنی است. آنچه مهم است دعای خالصانه ایست که به نام عیسی مسیح و برای جلال نام او باشد، نه اینکه لغات مخصوصی را در آخر دعا بگوییم. کلمات نیستند که که در دعا مهمند، بلکه مقصود پشت دعا. دعا برای چیزهایی که در اتحاد با ارادة خدا هستند اساس دعایی است که به نام عیسی مسیح کرده می شود. 

آخـریـــن رقـص بــرگــها



فرستادن به ایمیل
هیچ اتفاق خاصی نیفتاده
Fallهیچ بیرحمی و ظلم و شقاوتی صورت نگرفته
هیچ دعـایی هـم بی جواب نمانده
وهیچ برنده و بازنده ای هم در کار نیست نه برگها بازنده اند ونه باد ها برنده شده اند
فقط فصل عوض شده و بخاطر به مرخصی رفتن تابستان پاییز وارد صحنه شده است
و برگها دوره خود را بکمال رسانده و با آخرین رقص به مرحله دیگری از موجودیتشان میپیوندند همین وبس
در چشمان ما باور رفتن برگها سخت است زیرا که به آنها عادت کرده ایم
گاهی به برگها نمیاندیشیم بلکه برگها داروی تسکین دهنده اعتیاد چشمانمان هستند
گاهی یکدنیا حرفـمان را میگذاریم برای بعد از رفتن ها
گاهی بهنگام خداحافظی بیاد میآوریم که هنوز بدرستی سلام نکرده ایم
گاهی یک خداحافظی ساده بدون شکستن قلب و بهم فشردن دستها و ترکیدن بغض گلو
و جاری شدن سیل اشک و از دست دادن حس امنیت از دهانمان بیرون نمیآید
مشکل ما با رفتن ها و خداحافظی کردن ها چیست ؟
ما اسیر یکنواختی شده ایم ما از تغییر می هراسیم چون از تبدیل میگریزیم
اما طبیعت زندگی هیچ خصومتی با احساس و تمایلات ما ندارد
قــانـون طـبـیـعـت قــانـون تـغــیــیـر اسـت انـعـطاف پــذیــر بــودن را فــرا بـگیــر

طبیعت میگوید " هر آمـدنی رفـتـنی دارد " تغییر شرایط زندگی اجتناب نا پذیر است
اگر قانون بازی طبیعت زندگی را فرا نگیری تـرا میشــکنـد
اگــر با پیچیدن جاده زندگی ماشینت نـپـیـچـد از جاده بیرون افکنده میشوی
بجای غمگین بودن در آخرین رقص برگها بخاطر رفتن و نبودنشان
در وقت بـودنـشان با آنها وقت بگذران و مهربانی و ملاطفت کن

خــدا را بـس کـن ایـن مــرده پــرستــی
کنــون قــدرم بــدان تــا زنـــده هــستـی

پولس در دوم تیموتائوس فصل 4 آیات 7 و 8 میگوید
در زندگی پیروزمندانه جنگیده ام و دوره خود را به کمال رسانیده و باورهایم را محفوظ داشته ام و بعد ازا ین تاج عدالت را دریافت میکنم
تـبدیل شـدن را بـپـذیـر تـا تـغیـیر کـردن را بتـوانـی هــضـم کـنی

۱۳۹۴ شهریور ۱۷, سه‌شنبه

اعتراف

می‌توانید با یک دعای ساده و صمیمی که از روی ایمان باشد، اینطور با خدا صحبت کنید: ای خدای پاک و مقدس، من می‌دانم که بر طبق کلام تو، کتاب مقدس، گناهکار و از جلال تو محروم هستم. من قبول دارم که عیسی مسیح خداوند، بخاطر گناهان من، به صلیب کشیده شد و جانش را برای پرداخت جریمه گناهان من داد. قبول دارم که او سومین روزبعد از مرگ دوباره زنده شد و زنده است. پدر آسمانی، از تو خواهش می‌کنم گناهان مرا بیامرز و پاک کن و به من حیاتی جدید و ابدی در خودت ببخش. به اسم عیسی مسیح دعا می‌کنم،پس این لحظه ، با ایمان قلبی اعتراف میکنم که عیسی مسیح را به عنوان منجی ، پادشاه و خداوند زندگیم می‌‌پذیرم و به واسطهٔ این اعتراف، مقام فرزندی و وراثت خداوند فیض را دریافت میکنم. آمین.

۱۳۹۴ خرداد ۱۷, یکشنبه

مرگ مسیح

خون مسیح کلید بهشت است. (توماس بروکس)
اصول مرگ مسیح در واقع اصل انجیل است. (استفان چارنک)

صلح با خدا





صلح با خدا
وقتی زندگیمان و این دنیا را می‌بینیم، آیا می‌توانیم منتظر آرامش یا صلح بادوامی باشیم؟ آیا صلحی ثابت هرگز وجود داشته؟ کشورهای مختلف بارها با یکدیگر پیمان آشتی امضا می‌کنند، امّا پس از چندی دوباره آن آرامش از بین رفته و جنگ شروع می‌شود. قرارداد هیچ وقت ضمانت صلح نیست.
هر روزه بسیاری از جنگ و ناآرامی کشور خود با زحمت به جایهای دیگر فرار کرده و درخواست پناهندگی می‌کنند. هزاران ایرانی از ایران به کشورهای دیگر برای آرامش زندگی مهاجرت کرده‌اند. امّا سؤال این است، آیا آن آرامش را پیدا کرده‌اند؟ آیا در این کشور و محلی که زندگی می‌کنید آرامش زندگی بین مردم وجود دارد؟ آیا در خانۀ خود و دیگران صلح پیدا می‌شود؟ طلاق و جدایی و سواستفاده از کودکان تقریباً در همه‌جا دیده می‌شود. پس صلح و آرامش واقعی کجاست؟
در دنیای اطرافمان آرامش و صلح واقعی نیست. ولی در درون خود چه؟ آیا آرامش قلب را دارید؟ شاید به دیگران لبخندی نشان داده، می‌گوییم که زندگیمان حالا آرام است. امّا در زمان تنهایی با خود چه می‌گویی؟ خداوند در کتاب‌مقدس می‌گوید، کسانی هستند که به خود و دیگران می‌گویند: «سلامت، سلامت، درحالتی که سلامتی نیست.»(۱) آیا شما اینطور هستید؟ آرامش و صلح وانمودی هیچ‌وقت شما را به طور دائمی و پایدار راضی نگه نمی‌دارد.
جنگ و ناآرامی از وقتی شروع شد که ”آدم“ در بهشت گناه کرد. و تمامی بشر و اقوام بعد از او از آن‌ به بعد، هم با خدا و هم با یکدیگر جنگ کرده، ناآرام هستند. سرچشمۀ اصلی مشکلاتمان این است. خداوند می‌گوید: «همه گناه کرده‌اند و از جلال خدا کوتاه می‌آیند.»(۲) آن کلمۀ «همه» یعنی هر یک از ما انسانها. هیچ‌کس به آن درجۀ بالا – یعنی بی‌گناهی و معصومیت – نرسیده است. بدون خدا هیچ راهی برای صلح و آرامش نیست. بعضی‌ سعی می‌کنند با کارهای دینی و یا کارهای نیک و خیر با خدا صلح کنند و آرامش قلب پیدا کنند. امّا هر کاری که ما بکنیم کافی نیست. خدا دوباره می‌گوید: «همۀ اعمال پارسای ما مانند کُهنه‌های چرکین می‌باشد.»(۳) و این اعمال در دید خدا هیچ ارزش ندارد.

پس از کجا آرامش را بیابیم؟ خداوند راهی را به وجود آورده تا با او به وسیلۀ خداوندْ عیسی مسیح پارسا شویم. خواست خدا از پارسایی و عدالتِ کامل، کاملاً در عیسیِ خداوند برآورده شده. عیسی در این جهان آمد و به صلیب رفت و جان داد تا برای سزای گناه فدیّه شود و قرض گناهکاران را بپردازد. وی خود گناهکار نبود و نمی‌توانست گناه کند، ولی او را «در راه ما گناه ساخت.»(۴) و نتیجۀ آن این شد، که او «به خونِ صلیبش صلح را پدید آورد.»(۵)
این صلح در خداوندْ عیسی مسیح برای آنانیست که به وی ایمان آورند. کتاب‌مقدس در مورد قدوسیت خداوند چنین می‌گوید: «چشمان تو پاکتر است از اینکه به بدی بنگری»(۶) و ما همه گناهکاریم. گناهانمان باید شسته شود تا اینکه آرامشِ در مسیح را حس کنیم. هیچ روان‌پزشکی دارویی برای علاج ما ندارد. بلکه خدا گفته که: «خون پسرش عیسی مسیح ما را از هر گناه پاک می‌سازد.»(۷) شما باید اینک از این مژده سود برده و با نیروی پاکسازی خون مسیح که برای گناهکاران فدا شد روحت را پاک سازی.‏ خیلی مردم از سرتاسر دنیا این را در مسیح تجربه کرده‌اند، و شما نیز می‌توانید. چگونه؟ کتاب‌مقدس پاسخ می‌دهد: «به خداوند عیسی مسیح ایمان آور که تو و اهل خانه‌ات نجات خواهید یافت.»(۸) هیچ‌ اندازه رفتن به کلیسا یا جایهای مذهبی و اعمال نیک، گناهان شما را نمی‌شوید. فراموش نکن که، تمام کارهای پارسای ما در دید خدا مانند کُهنه‌های چرکین می‌باشند.
تنها زمانی که به خداوندْ عیسی مسیح برای پاک کردن گناهانتان با ایمان روی کرده و از گناهانتان توبه کنید، می‌توانید از آن آرامش خداوند لذت برید. سپس دیگر روحتان در صلحِ مسیح راضی خواهد بود. وقتی به مسیح ایمان آورید دیگر می‌توان گفت: «چون به سبب ایمان پارسا شمرده شدیم، به وسیلۀ خداوندِ ما عیسی مسیح با خدا صلح داریم.»(۹) خداوندی که عیسی را از مرگ رستاخیز کرد شما را دعوت می‌کند تا با او خود را آشنا سازی و در صلح باشی.
«و حال در مسیحْ عیسی، شما که قبل از این دور بودید با خون مسیح نزدیک شده‌اید. زیرا که او صلح ماست…»(۱۰)
«و آرامش خدا که مافوق همه درک است، دلها و ذهنهای شما را در مسیحْ عیسی محفوظ خواهد داشت.»(۱۱)
مسیح گفت: «آرامش برای شما می‌گذارم، آرامش خود را به شما می‌دهم. نه چنانکه جهان می‌دهد، من به شما می‌دهم. دلِ شما مضطرب نشود و تراسان نباشد.»(۱۲)

چگونه مسیح را از نجات‌دهندۀ خود دریافت کرد؟


این پرسش بسیار اساسی است. و کتاب‌مقدّس هیچ جایی را برای اشتباه کردن نگذاشته. ما باید حتماً به واضحی این پرسش را جواب دهیم، «مرا چه‌ بايد كرد تا نجات‌ يابم‌؟»(اعمال رسولان ۱۶‏:۳۰) اگر شما این سؤال را دارید، اینک پاسخ خدا را به سادگی ببینید.
نیاز خود را برای نجات تخیص دهید.
بیشتر مردم قدر تنفر گناهانشان در پیش خداوند را درک نکرده‌اند. برای همین ما اینقدر این موضوع را به شما تا حال تأکید کرده‌ایم. تنها وقتی که نیاز خود را ببینید در آن وقت خواستار بکاربردن علاج خداوند خواهید بود.
«نه‌ تندرستان‌ بلكه‌ مريضان‌ احتياج‌ به‌ طبيب‌ دارند.»(متّی ۹‏:۱۲)
نخواه که احساس شکسته‌نفسی را که این نیاز به شما می‌دهد را کنار گذارید. جوابی را قبول نکن تا اینکه علاج واقعی برای گناه و جرم باشد. مخصوصاً از بشارتی که تنها خبر زندگی پرلذت و کاملی را اعلام می‌کند دوری کن. خداوند آن زندگی را به مردم خود می‌دهد، ولی راه نجات انجیلی در نخست گناهکاران را رابتۀ خوبی را بین خداوند و ایشان در مسیح اعلام می‌کند. از صلح و آرامش توخالی آگاه باشید!
«و جراحت‌ قوم‌ مرا اندک‌ شفايی‌ دادند، چونكه‌ می‌گويند سلامتی‌ است‌، سلامتی‌ است‌ با آنكه‌ سلامتی‌ نيست‌.»(ارمیا ۶‏:۱۴)
ایمان آورید که عیسی، او میسح و پسر خدا است، و تنها وی قادر نجات ما می‌باشد.
«ما ايمان‌ آورده‌ و شناخته‌ايم‌ كه‌ تو مسيح‌ پسر خدای‌ حّی‌ هستی‌.»(یوحنا ۶‏:۶۹)
«خدای‌ عادل‌ و نجات‌دهنده‌ و سوای‌ من‌ نيست‌. ای‌ جميع‌ كرانه‌های‌ زمين‌ به‌ من‌ توجّه‌ نماييد و نجات‌ يابيد زيرا من‌ خدا هستم‌ و ديگری‌ نيست‌.»(اشعیا ۴۵‏:۲۱،‏۲۲)
وعده‌های مژدۀ نیک (انجیل) را بپذیرید و به آنها عمل کنید.
ما تا حال دعوت سادۀ خداوند را به گناهکاران ملاحظه کرده‌ایم. اگر شما خداوند را به کلامش، و به شرط خودش بپذیرید، شما نجات خواهید یافت. او به آن قسم خورده است.
چه شرطهایی را خداوند برای آمدن به مسیح داده است؟
* لازم است که گناهانمان را به خداوند اعتراف کنیم.
«هر كه‌ گناه‌ خود را بپوشاند، برخوردار نخواهد شد؛ اما هر كه‌ آن‌ را اعتراف‌ كند و ترک‌ نمايد رحمت‌ خواهد يافت‌.» (امثال ۲۸‏:۱۳)
* لازم است که تنها به شایستگی‌های مسیح اعتماد اعتماد کنیم.
«به‌ خداوند عيسی‌ مسيح‌ ايمان‌ آور كه‌ تو و اهل‌ خانه‌ات‌ نجات‌ خواهيد يافت‌.» (اعمال رسولان ۱۶‏:۳۱)
«به‌ آن‌ كسانی‌ كه‌ او را قبول‌ كردند قدرت‌ داد تا فرزندان‌ خدا گردند، يعنی‌ به‌ هر كه‌ به‌ اسم‌ او ايمان‌ آورد» (یوحنا ۱‏:۱۲)
* لازم است که از گناهانمان توبه کنیم.
«خدا… تمام‌ خلق‌ را در هر جا حكم‌ می‌فرمايد كه‌ توبه‌ كنند.» (اعمال رسولان ۱۷‏:۳۰)
«پس‌ توبه‌ و بازگشت‌ كنيد تا گناهان‌ شما محو گردد و تا اوقات‌ استراحت‌ از حضور خداوند برسد.» (اعمال رسولان ۳‏:۱۹)
توبه نتیجۀ اعتراف صادق است. تنها وقتی گناهاریتان را به روی خدا ببینید و خواستار نجات خود باشید، پس دیگر هدف شما این خواهد بود که از آنچه را گناه دانسته خواهید چرخید و به خدمت مسیح یعنی خداوند خود خواهید پرداخت. شما نمی‌توانید او را به صورت «نجات‌دهنده» برای خود داشته، اگر شما عمداً وی را از خداوندی در زندگی خود رد کنید.
بنابراین، اینک بر نام خداوند برای نجات ندا کنید.
خداوندْ عیسی مسیح از مردی که به سادگی ولی به صادقی دعا کرد گفت، که دعا کرد، «خدايا بر من‌ گناهكار ترحّم‌ فرما.» (لوقا ۱۸‏:۱۳). و از وی گفت، « كه‌ اين‌ شخص‌، عادل‌ كرده‌ شده‌ به‌ خانه‌ خود رفت.» (آیۀ ۱۴)
بر وعدۀ خدا پابرجا شوید و ضمانت او را بپذیرید، که تمام آنچه میسح برای نجات عمل کرده، وی شخصاً برای شما کرده است.